Zaczynamy

Chciałem ogłosić oficjalnie, że dnia 23.06.2015 jadę w końcu do Libera. Jadę, do cholery w końcu jadę !! Jezu jaka euforia ... Boję się jak cholera, że Liber stwierdzi, iż to nie jest wcale TS, że mam jakieś problemy i tym podobne ale kurcze, ja mam świadomość, że ze mną wszystko jest okej, że  po prostu te ciało jest niedopasowane do mojej psychiki... Cały czas się zastanawiam co mu powiedzieć po wejściu do gabinetu ... Kurcze, przecież nie powiem mu  " dobry, ja jestem TS k/m, proszę mi wypisać recepte na hormony ". Nie wiem jak mam się za to zabrać, jak mówić, jak się zachowywać, czego nie mówić... Podobno on jest bardzo bezczelny a ja nie  lubię takich osób... No ale trzeba będzie spiąć tyłek i grzecznie odpowiadać na jego pytania... Nie mówiąc już o badaniu ginekologicznym :/  No ale dobra, zdam relację po powrocie, może naprawdę nie będzie tak źle :)

Czas zacząć.

Postanowiłem, że w następnym miesiącu czyli czerwcu jadę do Warszawy. Mam dość czekania i myślenia co by było gdyby. Trzeba wziąć się w końcu za siebie i zacząć zmiany. Choć wiem, że to powolny proces to cieszę się, że w końcu zebrałem się na odwagę.  Mam nadzieję, że wszystko pójdzie po mojej myśli i niedługo dostanę ten upragniony tst. Trochę boję się co powie rodzina i znajomi, gdy zmiany zaczną być widoczne... Mam nadzieję, że to zaakceptują i nie będę miał większych problemów na uczelni i w pracy.

Przez ostatni czas w sumie wiele się nie działo. Lusi  już nie będzie dodawać żadnych postów ponieważ się rozstaliśmy. W robocie okej, na uczelni jak zawsze czyli mnóstwo prac do napisania... Mam nadzieję, że chociaż jak skończe te studia to będzie mi troszkę łatwiej znaleźć jakąś lepiej płatną pracę bo nie wiem jak ja sobie poradzę z tym wszystkimi wydatkami.

 Co do wydatków to postanowiłem ograniczyć/rzucić palenie... Czuję, że to będzie cholernie trudne ale kurcze, miesięcznie na papierosy idzie mi około 400 zł czyli rocznie około 4800 zł ! Gdybym nie palił i odkładał te pieniądze to przez jakieś 4 lata uzbierałbym na wszystkie wizyty, badania, operacje... Aż żal mi tych przepalonych 6 lat, z taką kasą mógłbym już dawno zacząć leczenie.

Ostatnio dowiedziałem się, że moja mama żałuje, że mnie urodziła... To trochę przykre z racji tego, że sam się nie pchałem na świat i że to nie moja wina jaki jestem ... Tylko, że ona tego nie rozumie, twierdzi, że sobie to wszystko ubzdurałem. Nie wiem jaka będzie jej reakcja gdy zacznie się pojawiać zarost, mutować głos... Miejmy nadzieje, że z domu mnie nie wyrzuci.

Dawno mnie tu nie było.
Tym razem z tej strony Lusi. W sumie u nas jeśli chodzi o zmianę nic się nie ruszyły. Gru miał zacząć odkładać kasę, ale wiadomo. Zawsze są ważniejsze wydatki. Denerwujące, ale niezmienne.

Ostatnio między nami się coś psuje. Gru jakoś dziwnie się zachowuje. Nie wiem czy to narasatająca w nim frustracja, że nie ma kasy (na zmiany i na swoje potrzeby) czy to kwestia tego, że mu się znudziłam. To takie trochę nie fair, bo tak go wspierałam... Ale nie chcę się nad sobą użalać. Chciałam się dowiedzieć czy jeszcze posiadam jakiś czytelników? Jesteś ts? A może miałbyś ochotę pochwalić się jak Twoje postępy w zmianie? Piszcie, z chęcią poczytam

-http://ask.fm/transseksualnygru
- transseksualnygru@gmail,com

CZEKAM I POWODZENIA!

Szara rzeczywistość

Dawno już tu nic nie pisałem... Zazwyczaj nie mam czasu, praca, studia, dom, praca i tak w kółko.

Zaczął się nowy rok i ... no właśnie. Nadal nie robię nic w stronę upragnionego celu. Największym problemem są pieniądze których ciągle brakuje. Muszę uzbierać jakąś kwotę na start i dopiero wtedy wybiorę się do specjalisty aby zacząć diagnozę. Uroczyście przysięgam, że co miesiąc będę odkładał 100 zł i za jakiś czas rozpocznę przygodę.

Lusi nie opisuwała wesela, więc pomyślałem, że ja to zrobię. Więc... wesele z mojej strony było umiarkowane. Częste spojrzenia osób z mojej rodziny stało się czymś normalnym dla mnie. Lecz mogli sobie oszczędzić szydercze uśmieszki i obgadywanie. Jednakże jakoś wytrwaliśmy na tym weselu do godziny 2. Mimo, że początek był wręcz katastrofalny to w późniejszym czasie bawiliśmy się nawet dobrze. Ba, nawet braliśmy udział w różnych zabawach :)

Wesele ze strony dziewczyny było czystym obłędem. Powiem Wam szczerze, że jeszcze nigdy się tak nie wybawiłem jak przez te dwa dni wesela i poprawin. Wszyscy byli tacy wyluzowani, uśmiechnięci, życzliwi. Poznałem trochę gwarę śląską :) Bawiliśmy się cudownie, śmialiśmy się, wygłupialiśmy. Poznałem już chyba całą rodzinę dziewczyny i chyba wszyscy mnie polubili.

Od czasu wesel za dużo się nie zmieniło. Nadal praca, studia, dom , wyjazdy do dziewczyny, cholerne powroty... Byliśmy na sylwestrze we Wrocławiu, tylu ludzi to ja jeszcze chyba nie widziałem ! Teraz zaczął się nowy rok a ja nadal tylko myślę o pieniądzach, wydatkach, kombinuje jakby tu więcej zarobić, staram się coś odkładać... nie mam pojęcia kiedy ja zacznę te leczenie .

Dzisiaj z Lusi mamy rok i 10 miesięcy z racji tego życzę Nam wytrwałości w tym związku.

To by było chyba na tyle. Idę dalej oglądać film. Trzymajcie się.

Wesela, październik

Już niedługo idziemy z Gru na dwa wesela. Jedno z mojej strony, a drugie z Jego. Oczywiście na oba Gru idzie w męskiej formie. Garnitur i te sprawy. Ode mnie ludzie zareagują dobrze, ponieważ nic nie wiedzą, gorzej ze strony rodziny Gru. Boimy się trochę, że to zrani Jego rodziców. Państwo młodzi wiedzą w jakiej formie przychodzi Gru i przystają na to. Zresztą chyba nie mają innego wyjścia, bo inaczej Gru by nie poszedł. Ze swojej strony jestem pełna obaw co do dziwnych spojrzeń, cichych komentarzy. Na pozór jestem twarda, ale w środku wszystko mnie bardzo dotyka. To kwestia tego, że biorę wszystko za bardzo do siebie. No i nie znoszę krytyki.
Wiem jak było w szkole. Dowiedziałam się, że poszła plotka na szkołę, że chodzę z dziewczyną przebraną za faceta. Bzdura! To jest mężczyzna w ciele kobiety. Nie zrozumiecie tego, bo nie rozumiecie transseksualistów. Wydaje mi się, że nikt Was, transseksualistów, nie rozumie oprócz Was samych. Ja tylko próbuję. Dobrze, że mam dobrych przyjaciół zaprzeczających tym niedorzecznym plotką.
Chyba tyle na dzisiaj starczy. Pozdrawiam Was ciepło.

Powrót

Dzisiaj taki krótki post, ale zapraszam do śledzenie, możee tym razem dodam coś wcześniej :)


Miałam pisać codziennie, a jakoś nie wyszło. Na początek nie wiedziałam co mogę pisać, co opisywać, a potem po prostu zapomniałam. Dziś mam chwilę i postanowiłam coś napisać. Jestem mile zaskoczona, ponieważ wcześniejszy post wyświetlono 147 razy :)
Cóż... Spędziłam caaały miesiąc z Gru. Mało tego! Ten cały miesiąc mieszkał u mnie. Moi rodzice są Nim zachwyceni! Kochają go po prostu! Zresztą nie tylko rodzice. Ciocie, rodzeństwo itd. Moja mama oczywiście o niczym nie wie i powiedzmy, ze w najbliższym czasie niczego się nie dowie. Myślę, że dosadnie dawałam Gru do zrozumienia, że dla mnie jest mężczyzną i nic tego nie zmieni. Uchylę rąbka tajemnicy, że doszło nawet do zbliżenia. Z pakerem. Nie będę zdradzać zbyt wiele, ale jedno przyznam: najwspanialszy seks i partner!
Moja rodzina zabrała nas nawet na wycieczkę. Nikt się niczego nie domyśla i na razie niech tak zostanie. Jaki z tego wniosek? Jeżeli wahacie się czy przedstawić swojego partnera rodzicom to może warto zaryzykować? Pozdrawiam Was serdecznie :)

AHA! GRU MA DO SPRZEDANIA PAKER PO NAPRAWDĘ PROMOCYJNEJ CENIE, WIĘC JAK KTOŚ ZAINTERESOWANY TO PROSZĘ O KONTAKT: transseksualnygru@gmail.com

Zmiany, małe zmiany.

Tytułowa zmiana to zmiana osoby prowadzącej blog. Teraz to ja, a mianowicie Lusi, będę prowadzić owego bloga. Oczywiście o Gru (za Jego zgodą). Gru ma teraz urwanie głowy. Zbiera na przyjazd do mnie. Ma na głowie praktycznie 3 prace. Dorywcze głównie, ale są. Był już u mnie. Było to na ferie. Przed spotkaniem strasznie się baliśmy. On bał się odrzucenia z mojej strony ze względu na wygląd, a ja? Ja bałam się tego, że nie będę w stanie zaakceptować tego, że to tak naprawdę nie jest w pełni mężczyzna. Jak się okazało niepotrzebnie. Ferie były cudowne. Najlepsze ferie zarówno w moim jak i w życiu Gru. Baliśmy się też spotkania z moimi rodzicami, którzy oczywiście nie wiedzą, że Gru to transseksualista. Chociaż przyznam szczerze, że tylko niewielkie aspekty i zachowania przypominają mi w Nim kobietę. Włosy ścięte na krótko, ubrania męskie, podstawowe zachowania męskie. Czasem na spotkaniu wydawało mi się, ze widzę w Nim kobietę, wkurzało mnie to. Próbowałam o tym nie myśleć, odsuwałam od siebie te myśli, ale kiedy tak naprawdę zastanowiłam się nad tym, spojrzałam na Niego, zobaczyłam jaki jest szczęśliwy to zrozumiałam, ze dopóki tak naprawdę tego nie zaakceptuje to będzie mnie to irytowało. Wiecie co? Stwierdziłam, ze go bardzo kocham, a wtedy zaakceptowałam wszystko. Apeluję do wszystkich partnerów osób transseksualnych! Jeśli stwierdzicie, że nie chcecie być z tak ową osobą tylko ze względu na to, że jest transseksualna (a nawet homoseksualna czy bi) przemyślcie to! Zastanówcie się nad dobrem i uczuciami zarówno waszymi jak i waszego/waszej partnerki. No i nad uczuciami, które są priorytetem.

Jeśli chodzi o prowadzenie bloga to postaram się dodawać posty w miarę możliwości często. Prosiłabym również o propozycje tematów w komentarzach i na asku, który podam poniżej. W razie jakichkolwiek pytań również :)
Ciekawe czy ja też będę miała czytelników, tak jak Gru :)

ASK